KASBOEK VIII kunst voor het grijpen

KASBOEK VIII, kunst voor het grijpen, bevond zich in het grensgebied tussen het culturele centrum en het winkelcentrum van Roosendaal. Het winkelcentrum ligt ingeklemd tussen een plein voor culturele evenementen, waaraan enkele cultuurinstellingen grenzen en aan de andere zijde een drukbezocht stadscentrum. De locatie waar het project ‘KASBOEK VIII, kunst voor het grijpen’ plaatsvond, was de etalage van Artotheek18 Roosendaal. De Artotheek18 Roosendaal had KASBOEK gevraagd in het kader van ‘experiment en veelbelovend jong talent’ een project speciaal voor deze vijftien meter etalage te ontwikkelen in de maand juli en augustus 2011.

Het begrip etalage wordt gekenmerkt door vier elementen: aandacht trekken, jezelf laten zien, verlangen opwekken en aanzetten tot actie. In KASBOEK VIII hebben we deze vier elementen verwerkt. Het overdekte winkelcentrum heeft te maken met veel leegstand. Door de leegstand is het karakter onpersoonlijk en clean, maar wel verzorgd en open. Het effect is te vergelijken met het White-Cube-karakter, dat terug te vinden is in de meeste galeries en musea. Le vide (de leegte), zoals dit wordt genoemd, is een mijlpaal in het tentoonstellingsdiscours en wordt gezien als de ultieme omgeving om moderne kunst goed te kunnen ervaren. Een ruimte geschikt voor experiment, reactie met omgeving, materiaal en identiteit.
Met het project Kunst voor het Grijpen accentueerde KASBOEK het onpersoonlijke door serieproducten persoonlijk te maken. Vice versa geldt dit voor de kunstuitleen. De kunstuitleen is een verzamelplaats van persoonlijke unieke kunstwerken. Deze worden massaal gepresenteerd, uitgeleend en weer ingewisseld voor een ander werk.
De etalage bestond uit een afgesloten en een open ruimte. De afgesloten ruimte had van onder tot boven glas en gaf KASBOEK de mogelijkheid om het discours in gang te zetten. Deze ruimte werd gevuld met lege witte schilderdoeken. Hiermee kreeg het een sereen en neutraal karakter. Een elektromagneet werd aangestuurd, wanneer een toeschouwer een munt voor de sensor hield. De elektromagneet startte vanuit een pot met kleurstof. Deze kleur werd in de loop van de twee maanden verwisseld in geel, blauw, rood en zwart. Vervolgens bewoog de elektromagneet at random van de ene kant naar de andere kant. Een schilderdoek werd aangetrokken en ergens anders weer losgelaten: een nieuwe compositie ontstond, zowel van doeken als van kleur. Door de verandering in kleur kregen de doeken een karakter en werden ze tegelijkertijd gedepersonaliseerd. Hoe meer mensen een munt voorhielden, hoe intenser de kleuren.
Tevens was er een webcam gericht op de veranderlijke compositie die hieruit voortkwam. Deze foto’s werden steeds gepresenteerd op een speciaal hiervoor ontwikkelde projectpagina. In de open ruimte naast de grijperinstallatie lag een grote hoeveelheid posters (genummerd en gesigneerd) met een QR-code (Quick response) die gelinkt was aan deze projectpagina. Deze hedendaagse techniek geeft een nieuwe ruimte tussen abstracte print en digitale informatieverschaffing. Door te scannen met een smartphone, kwam men op de website, waar met meer informatie over dit project kon vinden en het interactieve proces kon volgen. De posters lagen voor het grijpen.
Kom en grijp de kunst!

Nu wil ik voorbij de kunst gaan, voorbij de sensibiliteit, opgaan in het leven; ik wil de leegte betreden.

Yves Klein